Ne diyeyim ki…

​İnsanlığımızdan utanıyorum. Daha doğrusu insan olamamamızdan. Vatani görev sebebiyle askerliğe gidecek şahısın uğurlanma merasiminde, son ses müziğe hiç bir şey demiyorum ona karışmak ne haddimize gürültü kirliliği diye bir şey mi var ki, buna karşı çıkmaya hakkımız mı var ki. Atılan havai fişekler yüzünden evlerimizi dumanların ve kötü kokunun sarması bu yüzden de boğazlarımızın yanmasına ne demeli. Yine hiçbir şey tabii ki… Gel gelelim havaya açılan en az 100 el ateşe de bir şey diyemiyoruz. Maganda kurşunundan ölmek demek hiçbir şey ifade etmiyor. Evimdeki 3 kedimin kurşun seslerinden, yüksek müzik sesinden kendilerini nereye saklayacaklarını şaşırmalarından bahsetmiyorum bile. Hele hele sokaktaki canlardan hiç mi hiç bahsetmiyorum. Bebeğini uyutan vardır, kendisi uyuyan vardır, sınavına çalışan vardır, hastası olan vardır, cenazesi bile olan vardır da hiç ama hiç demiyorum. Sadece soruyorum. Bu mudur vatan sevgisi? Vatana sahip çıkmak bu mudur? Anlayamıyorum. Şikayete binaen -tamam ekip yolluyorum- diyen polisin bir saat geçmesine rağmen hala ortalarda belirmemesi de ayrı bir bıçak darbesi tabii ki. Herkes böyle değildir elbette. Lakin güvenim kırık. Asker demek, polis demek bu olmamalı. “Parası olanın, tanıdığı olanın ülkesinde yaşıyoruz”u düşündürtmemeli, hissetirmemeli. Son ses müziklerini ve kurşunlarını da sadece ezan okunurken durdurmaları, askerlerini tekbirlerle uğurlanmaları çok -manidar-. Hani diyor ya Resul-i Ekrem “…Birbirinizi sevmedikçe de iman etmiş olmazsınız…” diye hadis-i şerifinde. Peki… Ben onları da sevmek zorunda mıyım Ya Resulullah? Kalbim kırık. Bunu sadece bir kez daha kutsalıma darbe olarak görüyorum. Başka da hiçbir şey değil…

Psikoloji Notları #1 – Hayatın Sırrı

Tabii ki de reyting almak için “Hayatın Sırrı” diye bir başlık atmadım.😜 Adının ne olacağını bilmediğim ve şu anda görüldüğü üzere “Psikoloji Notları” olarak gözüken bir yazı dizisine başlamayı uzun zamandır istiyordum. Ama işte benim tembelliğim yedi düvele nam saldı o yüzden artık beni yadırgamadığınızı hepimiz biliyoruz. Anca bugüne kısmetmiş, geç olsun güç olmasın diyelim. Başlayalım. Virabismillah.
Read More

Geri Döndüm | Goodreads | Neden Yazmıyorum | Photoshop | Ukitap

Selam evet uzun zamandır yoktum. Yine her zamanki gibi. Şunu söylemem gerek öncelikle İnstagram’ı kullanmayı neredeyse bırakmak üzereyim gerçekten. Oranın saçmalıkları beni yeterince ve gereğinden fazla sıkmaya başladı. Uzun zamandır fotoğraf yüklemiyorum sadece sevdiğim hesapları sessizce takip ediyorum o kadar. Ve İnstagram’a gereğinden fazla yani bloğuma vermem gerekenden daha fazla önem ve değer verdiğimi fark ettim. Bu yüzden orayı kullanmamak burası adına daha iyi gelişmeler sağlayacak gibi görünüyor. Evet İnstagram hızlı, kolay bla bla. Ben de oraya son derece obsesif olmuş durumdayım. Ama buna bir dur demem lazım artık. Aksi seneryoda bloğumun büyük ihtimalle geleceği olmayacağı gerçeği ile yüzleşmem lazım! Diğer konuya ilerliyoruz. 
Read More